STAAT VAN ZIJN

De Afkick

Het zenuwstelsel heeft een genadeloos geheugen. Soms, midden in de veilige zachtheid van het nu, slaat de oude trilling van de angst ineens aan.

Het is de verslaving aan de chaos die nog nagloeit in de cellen. Het brein zoekt naar de vertrouwde draaikolk; niet omdat het die mist, maar omdat het er jarenlang op geprogrammeerd is om daarop te overleven. Het is een vreemd soort fantoompijn. Een dwingende reflex om terug te keren naar de brand, simpelweg omdat de hitte zo goed gekend wordt.

Het verlangen is geen keuze voor de ander, maar een laatste stuiptrekking van een overprikkeld systeem. Je leert te ademen in de stilte. Je leert dat liefde niet hoeft te branden om echt te zijn. De rust van vandaag is het medicijn tegen de storm van gisteren.

Er wordt gekozen voor de zuurstof. Elke dag opnieuw. Ook als het ademen nog moeite kost.